Eskiya Yuregime cig Düstü

[Dost Üye]

Eskiya Yuregime cig Düstü



Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi.
Cehennem yangınlarından

Ölmeden çıktıysa bedenim;

Artık benim olmalıyım, benim.
Yeter yüreğimi bir çift gözün
Ateşine rehin verdiğim.

Ateş artıyı değildir karşılığımız.

Pusatını dağ sisinden alan,

Firarını mermisine emanet eden bir namludur bu
Eşkıya sevda ki; zulasında asılı durur kefenlediği ölümü.
Ellerinin çeliğine su verilmiştir ta Adem`den beri.

Bilir ve intihar cüretiyle yoklar yüreğinin tetiğini.
Güneşin kızılca kıyametine çatar
Kuruyan umut dallarını

Yanacaksa cehennemden beter yanmalı!
Kim anlar ki; eşkıyanın sağlamlığını;
Özleminin çiseyle yıkanmış şafak
Değerini kim?

Hani ellerine kuşlar inerdi, kardan üşüyen kuşlar...
Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay

Şahrud.
Eşkıya yüreğime çığ düştü
Üşüyorum ha...
Aç ellerini.

Tunay Bozyiğit