Ben büyümem ki!

[bazidli]

Ben büyümem ki!

Ne zaman mavi bir düş kursam ülkem de, ülkemin sokakları kan kırmızısında olur, dökülür sarı yapraklar göz bebeklerimden yıkık çağlara…
Ben daha çocuğum büyümem ki…
Ben dağ silsileleri arasında bir soluğum tükenmeyen…
Ben bir ananın asırlık acısıyım en az ülkem kadar kederli buruk…
Güneşin doğudan yara bere içinde doğurduğu bir günün sancısında kayboldum.
Bulmak için çırpınırken gözlerimi dağlarda kaybettim.
Ben büyümem ki hala kiralık nefes alan ve hala kaçak düş kuran bir coğrafyada adım faili meçhullerde kaybolurken ben büyümem.
Benim hala 13 kurşunluk yaram varken ve hala yüreğim7 yaşının doğum lekesindeyken ben büyümem ki.
Taze ekmek tadında ölümler pişerken odamın tavanında, her gün geçmişin toy gülüşleri duvara çivilenirken, kısa yolun en uzun soluğu geçerken çıkmaz sokakların karartısında, yaşamın dekorlaştığı zamansızlıklarda ben büyümem ki…
Büyüdüğümü sandığım zamanlarda anların katliamlarına uğradı bin yıllık çatlaklaşmış toprak gülüşlerim.
Kadındım anaydım ve çığlık çığlığa kalmış bir tarihtim evrenin ta kendisiydim ama büyümüyordum.
Eli ayağı nasırlı bir günahtım, çetrefilli geçerken yeni yüzyılın Nuh tufanı ve doğuşum son çeyreğe denk gelecekti.
Yeniden kelimeler anlam bulacaktı coğrafyamda ve ben bir kadın bir ana bir ülke olarak doğan güneşi yüreğime sahip eyleyecektim…
Ben bir Kürdüm ben bir tarihim ben Enes’im yaşamına 13 kurşun hediye edilen Uğur’un yoldaşıyım onun için ben hiç büyümedim büyümemde

[Hetman Omeri]

hewal emeğine saglık serkeftin