Özgürlüğe /

[bazidli]

Sen düştün yüreğime
Sen düştün göz bebeklerime
Bir sevdan düştü, bir de ahın
Bir kavgan düştü, bir de yalnızlığın

Sen düştün hayallerime
Umut verdin bedenimin her hücresine
Hülyam oldun, rüyam oldun, yarınım oldun
Sesimde oldun, soluk alışlarımda oldun.
Bir asır boyunca yolunu bekledim durdum
Yetinmedim, ömrümü kattım gelişlerine
Bütün "ben"leri eritip serdim yoluna
Senin için, sende kayboldum
Atalarımdan bana yadigar oldun
Ellerimden tutup uçurtmalıydın beni
Kâbuslarımı benden almalı
Karanlıklarımı yarıp ışıklar saçmalıydın
Ben Mem, sen benim Zin’im oldun
Ben Mecnun, sen benim Leyla’m oldun
Yıllarca seni arayıp durdum
Ardından kendimi yollarına vurdum
Umudum oldun, sebebim oldun, fermanım oldun
Düşlerimin en güzel yerinde hep sen durdun
Sol göğsümün derinliğinde acım oldun
Bu zulüm yerde, özleminle yanıp kavruldum
Hep gezindim durdum senin hasretinle
Gurbet elde benim sabrım oldun
Hayatımın tek gayesi sen oldun
Dertlerimin asıl dermanı oldun
Ben sende doğdum ve sende duruldum
Bir avare gibi gezindim durdum
Bin yerimden kurşunlara vuruldum
Durmadım yine de seni arayıp durdum
Bazen Bediüzzaman’ın tutsaklığında oldum
Onunla hep seni konuştum
Şex Said’in yol arkadaşı oldum
Senin için, onunla omuz omuza durdum.
Ya benimsin ya ölümümsün
Ya geleceğimsin ya da katlimsin
Seni istemekle karartılsa da gençliğim
Bir sabah, ama bir sabah mutlaka seni göreceğim

[*SinaN*]

emegine saglık heval