zindandaki bir çocuğun annesine mektubu

[bazidli]

zindandaki bir çocuğun annesine mektubu
Merhaba canım annem nasılsın?
Kalbine dikkat et hastalanmasın.
Biliyorum sen hem bana,hem bu zulme yanarsın.
Sakın ola umudunu yitirme annem...
Bu mektubu sana çok gizli yazdım,onlara boyun eğsem yaşayamazdım
Karanlık koğuşta yapayalnızım,bu zulüm hep ben KÜRDÜM diyedir annem...
Buralarda hava sabahtan kararır,yatağı betondur yorganı kardır,
Bilmezler burda yatan bir yavru candır,durmadan canımı yakarlar annem...

Kelepçemin sesini duyuyormusun?
Çok sıktılar ana biliyormusun?
Bunlar insan değil anlıyormusun?
Beni öldürseler KÜRTLER tükenmez annem...
**NEDEN KÜRT DOĞDUN?** diye copları,
vururken görsen anam onları,
Dersin **yılanmı doğurmuş bunları**? Hiç farkları yoktur inanki annem...
Yapmayın annem üzülür diyorum,babam görse kahrından ölür diyorum,
Hesabınız elbet birgün görülür diyorum,
GELECEĞİN BİR GÜN GELECEĞİNİ bilmiyorlar annem...

İçinden gelen ses konuşuyorsa,
Nerede yavrum diye soruyorsa,
O an ciğerinde yanıp kavruluyorsa,
Bilki KÜRT doğduğu için bu yılanlar,
Daha doymadığın yavrunu katletti annem....

Sakın ağlama,sen üzülme annem,
Onlar bilmiyorlar,sen biliyorsunki;
Ölen bir KÜRT,doğan bin KÜRT demektir,
Onların copları,bizim yüreğimizin ateş topları var annem..