Mezopotamya'nin Cocuklari

[bazidli]

Gün korku yaratirdi yüreklerimizde
Analar seher vaktinde derin yasta
Kavmimin kadinlari günese diz cökmüs
yalvarmakta..
Kac kez daha, kac sabah daha yalvaracaklardi?

Ey kendini mahsum sanan beyaz yüzler
bir yol kenarinda kirlendi kizila büründü esmer tenim
bir mahsumun ellerinde...

Silan olurum düserken bedenim
Zilan olurum parcalanirken tenim
Akarken kanim anam olurum...

Ve hey zaman
Derman olurum diye yanasma anama!
Her gecen dem daha cok kanatiyorsun yüreklerimizi
Mülteci bir kamptadir düsüncelerimiz
Ve yüreklerimiz bozguna ugramis
Cocuksu ellerimde ölüm
Annemin ellerinde ben
Titremiyor bedenim bir kez olsun
Yasak sehrimi yasak dilimle fisildiyorum anneme

Bizi bize düsman edenler
Bu topraklar,daglar,sehirler bizle güzel...

Bedenimi bir bombaya kurban edenler!
Sanirsinizki bu sevda benle biter.
Benle baslamadiki sevdam benle bitsin.
Asirlik bir sevdayi nasil yok edebilirsiniz?
Toprak askina nasil ölümü giydirebilirsiniz..?

Ben mezopotamyayim, kizil toprak kokan,
Daglarin sehirdeki adiyim eteklerimde yesili oksayan,
Ortacagda günesim aydinligi dagitan
Üc rengin kutsaliginda birlesen
Yanik bir sevdayim
...
Ve nicedir agitlari dinlendiriyor savasin gölgesindeki cocuklar
Nasirlasan ellerinle oksa saclarimi anne
Oksa ki yarinlara umut olsun
Oksa ki sevdamiza isik olsun...
Topragimda can bulsun...
Masum bir gülüs kaliyor avuclarimda.
Adi umut oluyor yasak cocuklarimin...

[*SinaN*]

emegine saglık heval