Sen Yine De Unutma Beni

[*SinaN*]

Nereye baksam senden izler var. Kaldırım taşında, yağan karda, merdivenlerde, aldığım her nefeste... Silmek istiyorum kalbimden, unutmak istiyorum seni. Seni gördüğüm o günü, konuştuğumuz ilk geceyi, bir unutabilsem. Seni hiç sevmemiş olsam. Ömrümün bu en güzel günlerini doya doya yaşayabilsem keşke. Ne yazık ki günler kahredip geçiyor insanı.

Nereden ve neden çıktın karşıma? Neden gözlerine takılıverdi gözlerim? Aylar geçse de üzerinden, elbet bir sebebi vardır seni kalbimden silemeyişimin. Unutmak. Görür görmez vurulmak kadar kolay olsaydı keşke. Sen de keşke içine çekebilsen beni, benim seni içime çekebildiğim gibi bir nefeste!

Sana şiirler topladım hasret ağaçlarından. Hepsini kendime sakladım, veremedim bir başkasına. Hasretlerim hayallerime karışmaya başladı. Hasret hayal olur gibi oldu, derken hızlı indim yeryüzüne, hayallerime hasret kattım ve zamanla hasret kaldım hayallerime.

Hayallerimde kalırdı çoğu zaman sevdiklerim. Saatler sürerdi gitmeye kalksam. Resmine baktım mı bir uzanımlık mesafe kalırdı aramızda. Oysa sen başkasın. Yanı başımdasın ve bir o kadar uzaksın hiç kimsenin uzak olmadığı kadar üstelik.

Rüyalarımda sen vardın, fallarımda sen vardın. Kaderimde varsın, seni kaderimsin sanmıştım. Hiçbir şeyimdin ilk sıralar, her şeyim oluverdin bir anda. Bir sözün yetti, bir sözün bedel oldu bu cana. Cesaret edemedin böyle volkan gibi yanan bir kalbi avuçlarında tutmaya. Şimdi daha iyi anlıyorum seni. Korktun. Korkaklık ettin. Benim seni sevdiğim kadar bile sevmemişsin ki sen kendini, nasıl bekledim bilmem ki beni sevmeni! ...

Yine de öyle isterdim ki deliler gibi sevilmeyi gönlünce, keşke biraz yürek olsaydı, korkmasaydın, teslim olmasaydın elalemin lafına, kulak verseydin kalbine, inansaydın sözlerime, bakabilseydin gözlerime, silebilseydin o akşam göz yaşlarımı, ama korktun yine, ellerin yanacaktı biliyordun göz yaşlarıma dokunsaydın.

“Unutmadım, unutamam, kolay kolay unutmam” demiştim sana o gece ayrılırken. Sen yeni sevdalara yelken açmaya hazırlanıyordun, ben bu sahilden kaçmaya, gözlerinden kaçmaya, doğrusu gözlerinin menzilinden kaçmaya.

İçimde, nereden filizlendiğini bilmediğim ümitler var hala... Tekrar seversin diye düşündükçe bir tuhaf oluyorum, garip bir tebessüm yayılıyor yüzüme.

Sen yine de unutma beni…