Gecenin bir vakti..

[*SinaN*]

zandin, artik bir deliyim..
kin ile bakiyorum artik dünyaya..
ellerimi her yüzüme getirdigimde gözlerim kapaniyor sensizlige..
ve bunun bedelini her seferinde daha agir ödüyorum..
daha bir baglaniyorum sana..
her tarafım sen kokuyor..
nereye baksam senden bir parça..
kimi dinlesem senden bir söz..
artık ellerim havada yürüyorum..
kendimi kandiriyorum tutabilirim diye seni..
her ulasmak istedigimde biraz daha uzaklasan bir sen varsin artik..
bu ne kadar aci sen bilebilir misin?.. ne zor..
tıpkı bir güvercinin kanadinin kirilmasindan sonra yere düşmesi gibi..
gözlerimden artik sen düşüyorsun..
sen damliyorsun sonsuza.. her hüzünümde bir tek "sen"..
sessiz kal.. sen oyle daha güzelsin.. ben seni oyle sevdim..
neden bu kadar acizim hic sordun mu?..
ya da hic dü$ündün mü neden sana birsey yapamadigi mi?..
benim icin ula$ilmazdin cünkü.. keşke hic karsilasmasaydik..
n'olur.. yalvariyorum.. ya tamamen gir hayatima..
ya da çık git sonsuza..
her dakika benden bir parca daha almaktan vazgec..
lütfen..