Yağmur Yüreklim

[*SinaN*]

Sularının sel olup, seni önüne katıp bana getireceği yağmuru bekledim hep... Ve bu yüzdendir ki; adını "Yağmur Yüreklim" koydum..! Sen; hiç yağmayan yağmurusun bu yüğreğin, içindeki özlem yangınını söndürecek... Belki de sırf bu yüzdendir değerli olman; hasrettir belki seni elzem kılan ve hayatıma giren her kadında seni arayıp, her defasında yanıldığımı anlayarak bir türlü mutlu olamamam..!

Bir sana tutuldu bu yürek, bir sende kaldı... Yıllar önce kurduğum bir hayalin esaretiyle; Geleceğin güne dair düşler kurdum ve biriktirdim defterimde..! Şimdilerde küsüp hayata yitirsem de umutlarımı (ve olur da birgün içinde senin olmadığın bir dünya kurmuş olsam da kendime) ; Sen sakın gelmemezlik etme..! Gel ve gir dünyama, en ücra köşesinden bile olsa... Yine ulaşılmazım ol, yine kavuşamadığım ol ama bileyim ki; sen oradasın, ve benim olmasan da; Yağmur Yüreklim`sin...


YAĞMUR YÜREKLİM
Son vapur da ayrıldı limandan
Son tren içimi çizip de geçti
Birbir ışıkları söndü odaların
Kapılar uykularına gözlerini kapadı
Yarim yağmur yüreklim uyuyormusun

İçimde kırılır kalır ağlayan sesin
Susar yüreğimde yüzün soluğun susar

Sarılıp yarama gitsen çare değil ki
Yüreğim de yangın çıkar bu şehir yanar

Oy dilsizim oy gülmezim yağmur yüreklim
Oy çiçek bakışlı yarim rüzgarım benim

Sensiz yaralıdır zaman yıllar yaralı
Sararır içim de hüznün ömrüm sararır

Belki kavuşamam sana ölüm de gelir
Bulutlara yazdım seni yağmur yüreklim

Oy dilsizim oy gülmezim yağmur yüreklim
Oy çiçek bakışlı yarim rüzgarım benim