helbeste cigerxwin...

[serok.m]

DILGIRTINA KORA
Kor bû Mihemed Heso
Dil ket Helîma Reso
Dema dighane cem hev
Roj li cem wan dibû shev
Dest dibir ser miwê wê
Diçû çav û riwê wê
Hevdî dikirne hembêz
Dev û rû tev dibûn mêz
Lashê wan tev dihejî
Dil ji evînê tijî
Pêjinker bûn bi guhê xwe
Zû diguhaztin cihê xwe
Mihemed qalûnkêsh bû
Herdem qalûn li pêsh bû
Wî xwesh dikshand bi kush-kush
Dixan li ser dibû mij
Med go: Mihemed Heso
Dil ket Helîma Reso ...
Wî nasnedkir navê me
Dijûn didan bavê me
Dar tavête nigê me
Carna diket zikê me
Xort û qîz bûn lê ciwan
Em zaro bûn, pir nezan
Med go: çima roj û shev
Ev herdû kor dighên hev ?
Evîna wan xwesh û rind
Bûbû çîrok li nav gund
Herkes bi wan dikenî
Lê, ne raste, ez benî,
Kor jî weke me mirov
Heta weke hirç û hov
Xwedî dil û tijî vîn
Ew jî dilbijên evîn
Evîn timî wek are
Lê ya koran dijware
Kor bi koran tim kedî
Bê fehêt û bê fedî
Hevdî digrin, bernadin
Kes nabênin, azadin
Ne sherm heye, ne fedî
Karê wan zû naqedî
Hevdî digrin, digvêshin
Weke mêsh û derwêshin
Li nav bexçe dimênin
Korin, kesî nabênin
Dixwaz in bibne yek lash
Zû xwe ji hev nadin pash
Bi dil herdû dibin yek
Meger di kincan de tek
Ewin di wan de xurte
Na, ez shashim, pir sirte
Dil bi ronî wek rojin
Rojê bi dil disojin
Ne bi mal û can û zêr
Herdû ji hev nabin têr
Ew jî wek me mirovin
Bi dilgirtin wek hovin
Wek dibêjî Cigerxwîn :
Cihan mishte ji evîn



SERXWESHIM
Li meyxanê bila Xanî bî meyger
Bi yek camê dilê Camî bikî ter
Cizîrî û Herîrî bên semayê
Ko dilxweshbin bi dengê rist û nayê
Bi destê Ermenê bigrî Feqî xwesh
Di dilda gur bibin sed pêt a atesh
Bila Batî bidî lotan li hawîr
Birîvkanî li her alî bikî qîr
Bila Nalî ji reshbiskan binalî
Ji maçên lêv û çavên resh xezalî
Bila Hacî û Macin wek Siyahposh
Li wê navê binalin gêj û serxosh
Ku serxweshbin bi wan resh - xewne -xavan
Shikestî per di nav reshbisk û davan
Ku çîm sîmê li ser çoka mi rûnî
Bi min xweshbin ji dil jîn û hebûnî
Ji baxê paxilê bigrim du sêvan
Meyê firkim bi lêvan ez j ji lêvan
Beranê kel li ber sîngê belendîr
Cigerxwînim dibim îro cihangîr.





KEKO EZ BILÛRVANIM
Keko ez bilûrvanim
Bi her tishtî dizanim
Çîyan tênim govendê
Berxê mîjo di bendê
Hirç û hov û dar û ber
Lotan didin tev li ber
Ev masîyên Derya Resh
Bi bilûra mi serxwesh
Welat tijî bûn li deng
Tên dîlanê shox û sheng
Keko ez bilûrvanim
Ez shivan û gavanim
Rûnistîme bin darê
Didim pesnê biharê
Dengê saza min zîze
Darblûra min gwîze
Ez pif dikim bilûrê
Dil agire dikûrê
Shiyarbûne rast û çep
Turk û Taçîk û Ereb
Vexwariye me ev durd
Ji bo shiyar bikim kurd
Lê ez çibkim ranabî ?
Nizanim wê çawabî ?
Nizam kere jan jî ker ?
Ez bi gurzan tême ser
Serî hishke wek kevir
Divê bishkê bi bivir
Divê gurzan deynim ser
Yan jî jêre bêjim her
Dijmin dêwê xwînvexwar
Welat kirye tar û mar
Hirç ketîye nava rez
Li min bûye lez û bez
Dikim hewar û gazî
Bi vî dengî, vî sazî
Kes guh nadî saza min
Qîr-qîr û gaz-gaza min
Kurdno hemî bibne yek
Dest bavêjin gurz û çek
Werin sherê hirç û dêw
Biparêzin mal û mêw
Ji vî bextê minê resh
Ez nexwesh û ew nexwesh
Bê xwedîne rez û mal
Ezê çibkim pîr û kal
Rezê mine ji kerkûsh
Dijmin xwar û maye pûsh
Dikim qêrîn û gazî
Dilê min wer dixwazî
Ez pêwanim bilûrvan
Ne mêrkujim, dilovan
Bi guv-guv û bi nalîn
Kurd ranabî Ceger-xwîn !
CIGERXWÎN / DIWANA YEKAN