Şehrimin Direnen Gerillası

[Denge Jiyan]

Şehrimin Direnen Gerillası II

Ansızın bir gece
Sen tüm umutlarınla
En son ölen en küçük bebeğin
Yarına yazılan anılarında yok oldun…
Anısız büyüdü binlerce çocuk
Geceleri aydın şehirlerin sabahsızlıklarında
Ve ben bu sabah belki her sabah
Özleyeceğim umutlarımı
Ve adını Sen koyacağım hasretimin doğan çocuğuna

Sen ki damarımda buğulu tütsüm
İnançlarımda dayanma gücüm
Sevgilim…
Harabe şehrimin direnen gerillası
Peçeli gelinim

korkusuz,
doğal,
mutant! ....
Ya da ölçüsüz bir şiir seni anlatan…

Ben senin dudaklarında hüzün müydüm?
Ya da Peynir tuzluluğunda yanında tandır ekmeği

nar tanesi benliğin mi dayandı şakaklarına? ….
soğuk demir işlemeli düşler mi seni avutan?
Karanlıkları başkalarının çocukları severmiş Sevgilim
Gelsen… aydınlatsan suskun sözcüklerimi,
Çeksem seni haaaa şöylece
yıldızlardan koparsam
Dokunsam…
İşlesem bu şehrin ışıklı damlarına
rüyalar ve sevdalar
renklerde gizli yasaklar
Ve de küsüp gitsin bu bedbaht hatıralar

Barut kokulu umutlar doğar,
Barut kokulu sokaklardan
Ve bu şehrin gardiyanları
koparacaklar seni özlemlerinden
özlemlerin ki, saatli bomba
yeni yetme bir doktorun alafranga zindanında…
Kelepçelediler hüznümü deli hastanelerinde sevgilim
Paslı pranga vurdular yalnızlığımın ayaklarına
Babil…., Pers…., Roma…., Bizans…..
Ve bu şehrin gardiyanları……….

Bırakmadılar şair olup resmin çizeyim
Bu şehrin gümüş yürekli karanlığında
Sana düşlerimi anlatırken, sen yoktun yanımda…
Geçmiş zamandan bir aroma olursa da bugün gülüşün
Bu geceki türkümü unutma…..
Sana yazdığım tüm şiirlerim suskun kaldı biliyorsun
Ve sen hiçbir zaman bir bedende yaşamadınsa da
Harabe şehrimin direnen gerillasısın
Düşlerime takılan tüm sevdalarda
Ve tüm yeryüzünün gözünde sevgilimsin!

Süleyman Ekmiş