Dağlarda bir başkadır Futbol

[Hack_ZaZa]

İçerideki kalabalık oldukça rütbeli. Bir çoğu tabur komutanı, karargah yürütmesi hepsi burada buluşmanın fırsatını değerlendiriyor, eski anılarından, eski arkadaşlarından bahsediyorlar.

Tam karşıda bir karton üzerine yazılmış uyarıyı görüyoruz. ‘SİGARA İÇİLMEZ” diye büyük harflerle bir yazı bulunuyor. Bu tabi ki normal ancak altında uyarıya devam edilmiş, “DERWİŞ HİÇ İÇEMEZ.” En altta ise uyarıyı yazanın ismi bulunuyor: ‘Koçero.’ Derwiş’in çok sigara içtiği anlaşılıyor bu yazıdan. Ayrıca onun o esprili canlı kişiliğine bir atıfta bulunulmuş. Fotoğrafını çekiyoruz bu görüntünün. Koçero arkadan uyarıyor “Bak sakın yayınlamayasınız ha!” Bu, Derwiş için hazırlanmış küçük bir oyun. Tabur komutanı da olsalar on yılı aşkındır bu dağlarda zor savaş şartları altında geçmiş olsa çocukluk hisleri ve duyguları herdem böyle örneklerle dışa taşıyor.

“Koçero ayrı bir ekol.”

Onun tarif eden bir arkadaş böyle diyor. İri gövdesi ile ve biraz göbeği ile görünüşte ayrı duruyor diğerlerinden. Hele bir kahkahası var ki, böyle bir kahkahanın bir daha zor bulunacağı kesin. O güldü mü sorun neye gülündüğü değil. O topluluk için gülecek tek şey Koçero’nun kahkahası oluyor. O iri gövdesinden yükselen tok ve kaba sesiyle ha ha ha sesleri tüm dikkatleri üzerine çekiyor. Manga küçücük olmasına ve içeride farklı seslerle, farklı konulara odaklanmış onlarca konuşma büyük bir kalabalığa dönüşse de kimse rahatsız değil bundan. Gece yarısına kadar devam ediyor sohbetleri. Biz pes ediyoruz artık yarın ki çalışmaya dinlenerek hazırlanmamız lazım.

Sabah oluyor. Yine erken saatlerde yapılacak bir tören var. Bütün Yeni şavaşçılar ve yönetimleri alanda hazır bulunuyorlar. Öncelikle prova alıyor bir bölük komutanı. Bu bizim fotoğraf çekmemize olanak sağlıyor.

Ardından turnuvalar başlıyor. Turnuvaları yürüten komutanlarla neredeyse işbirliği halinde hareket ediyoruz. İşlerimiz kolaylaşsın diye planlamalarını bize danışıyorlar ona göre etkinlikleri düzenliyorlar. Her konuda bize yardımcı olmaya çalışıyorlar. Birazdan uzun maraton başlayacak. Bu, yeni şavaşçılar mezuniyet töreni öncesi yapılan müsabakaların en yorucusu. Yaklaşık bir buçuk saatlik bir yürüyüş mesafesi koşulup tekrar başlangıç noktasına doğru gelinecek. Sıraya dizilmiş tam yedi koşucu gerilla adayı var. Başlangıç işareti ile birlikte hızla koşuya başlıyorlar. Birkaç dakika takip ediyoruz onları.

Bulunduğumuz alandan göründüğü kadarıyla geldikleri yokuşta ilk çıkışlarına göre oldukça yavaşlamışlar. Hatta kimileri yürüyüş halinde.

Kısa koşulara maratonun hemen ardından başlanıyor. Erkekli bayanlı gruplar kısa koşuya katılıyor. Etrafta öylesine bir seyirci kitlesi var ki tam bir stadyumu andırıyor ortam. Koşuda birinci gelenler arkadaşları ile kucaklaşıyor diğer gerillalar ise başka arkadaşları tarafından teselli ediliyorlar.

Diğer heyecanlı bir müsabakaya geçiliyor. Bu kez müsabaka silah açıp kapama üzerine. Gözleri kapalı bir biçimde herkes silahlarını önce açıp sonra kapayacak. Yarışmacıların gözleri komutanları tarafından iyice kapanmış durumda. Yarışmacı [Linkleri görebilmeniz için kayitli üye olmaniz gerekmektedir. Üye olmak için lütfen tiklayiniz.] adayları önlerine silahlarını almış başlangıç işaretini bekliyorlar. Başlar başlamaz silahlar önce kapakları açılmak süretiyle tek tek sökülüyor. Kimileri önceden hazırlığını yapmış. Takarken kolay olsun diye söktüğü tüm parçaları sırası ile düzgün bir biçimde önlerine diziyorlar. Heyecandan çok kısa içerisinde yapılacak işlemler bile uzuyor. Sonunda söküp takma işini bitiren ilk yeni şavaşçı silahının mekanizmasını çekerek boş tetiğe basıyor. Bu işini bitirdiğinin işareti. Ardından ise bu başarısının ödülü olan alkışlar geliyor.

Komutanlar yeşil sahalarda

Bu müsabakaların gerçekleştiği sıralarda aynı zamanda bir sahada futbol ve diğer sahada voleybol maçlarına başlanmış durumda her iki sahanın yanında destek kitlesi var. Tabi ağırlıklı ilgi futbol müsabakasında. Soğuk olmasına rağmen bu uğraştan gerillayı koparmak mümkün değil. Futbol ilgilenilecek iyi bir spor dalı olarak hep alakadar olunan bir uğraş. Karın ortasında bile soğuğa aldırış etmeden oynanan futbol maçlarına çoğu kez tanık olduk. Üstelik yerde, bir metreyi aşmış kar varken, oynanan futbolun tadı ve tarzı da ilginç oluyor. Tabi bu müsabakada henüz yerler beyaza boyanmamış. Ama maçtaki heyecandan da anlaşılıyor ki kar da düşmüş olsaydı bu maç yapılacaktı.

Sonunda turnuvalar bitmiş durumda. Ama futbol sahasında hala bir hareketlilik var. Oraya yöneldiğimizde bizi davet ediyorlar. Saha neredeyse komutanlarla dolmuş. Saha komutanından eyalet komutanına tabur komutanlarından yürütme üyelerine kadar hemen hepsi komuta kademesinden oluşan iki takım var sahada. Bunu yazalım diyoruz. Başlığı bile bulduk. Komutanla yeşil sahalarda diyoruz. Maç başlıyor.

Maç esprilerle şakalarla geçiyor. Koçero’nun elle gol atmaya çalışmasından tutalım Derwiş’in yaptığı follere kadar her şeye gülünüp geçiliyor. Bu tür durumların hemen ardından gelen gerginlikten eser yok. Maç bitiyor. Kimin kazandığını anlayamıyoruz. Zaten kimin kazandığı da önemli değil.

Ateş yanmadan gerilla toplanmaz

Akşam karanlığı çöker çökmez içimizi üşüten soğuk yeniden sarıyor her yeri. Ama gündüzden hazırlıklar yapılmış. Kesilip hazırlanan odunlarla sobalar tütüyor. Ve her zamanki gibi çaydanlar doldurup sobaların üzerine konmuş. Biz ise kamelyada haberleri izlerken, diğer taraftan gerilla dedin mi akla gelen en önemli görüntülerden ateş ve halay ile buluşacağımız saati bekliyoruz. Arada bir sahaya bakıp hazırlığın olup olmadığını kontrol ediyoruz. Dışarıda sahanın tam ortasına koca koca odunlar çekilmiş yakılmak için hazır bekliyor. Saat ilerledikçe odunların etrafında biriken gerillaların sayısı da birikiyor. Bir gerilla, “ateş yanmadan gerilla toplanmaz” diyor. Eğer gerçekten böyleyse ateşi yakalım önerisinde bulunuyoruz. Ateş çabucak yakılıyor. Birazdan çok kuvvetli bir ateşe dönüşecek olan o odun birikintisi çok düzenli bir şekilde dizilmiş. Ağaçlar biraz kaba da olsa gerilla ateşinden vazgeçilmeyerek öyle dizmişler odunları. Ateş gürleşiyor. Etraftaki gerilla topluluğu da öyle. Sonunda halaya başlanıyor artık. Hep beraber söylenen Kürtçe şarkılar eşliğinde ısınılmaya başlanıyor. Tam tepemizdeki ay ışığına doğru ateşimiz yükseldikçe yükseliyor.

Söz verme töreni
Bir sabah daha uyanıp birazdan başlayacak programı takip edeceğiz. Bu geldiğimiz alandaki son günümüz. Birazdan bir yeni şavaşçı devresi mezun olacak ve yeni bir devre açılışını yapacak.

Sabah töreni başlıyor sonunda. Öncelikle yeni katılan savaşçılar yeminlerini ediyorlar. Tören masasının arkasına geçen dörtlü ya da beşli gerilla adayları atılan şiarın ardından bir elleri yürekleri üzerinde diğer ellerini masanın üzerinde bulunan silah, Kürrdistan Demokratik Konfederalizm Önderi Abdullah Öcalan’ın fotosu ve Bir Halkı Savunmak adlı kitabı üzerine bırakıyorlar. Ardından yemin sözleri hep bir ağızdan teker teker söyleniyor.

Yeni devre elemanlarının yemin töreni ardından bu kez mezun olanlara sıra geliyor. Öncelikle teker teker çağırılıp diplomaları veriliyor. Ardından şubenin birincisi, ikincisi, üçüncüsü yaşam birincisi ve müsabakada derece alanlara ödülleri veriliyor. Her biri ödüllerini aldıktan sonra protokolde bulunan misafirler ile teker teker tokalaşıp yerlerine geçiyorlar. Ve sonunda tören atılan sloganlarla son buluyor.

“Her fotoğraf karesi…”

Şimdi sıra fotoğraf çektirmeye geliyor. Tüm savaşçılar komutanlarının yanına koşup hatıra fotoları çektiriyorlar. Bize de burada iş düşüyor. Bu anı bizler de onlar için belgeliyoruz.

Gerillada fotoğrafın çok büyük bir anlamını olduğunu bir kez daha burada hissediyoruz. Her bir fotoğrafın çok büyük bir anlamı var. Her foto büyük izler büyük hatıralar taşıyor içerisinde. Bir gerillanın eski bir arkadaşı ile buluştuğu andan itibaren yaşadığı en duygusal ve heyecan verici an albümlerin yeniden gözden geçirilip bakıldığı anlar oluyor. Bir gerilla şöyle diyor albümü için “bu fotoğraflarlara her baktıkça bu yılları nasıl geçirdiğimi nasıl yaşadığımı hatırlıyorum. Ve her fotoğrafta yitirdiğimiz ne kadar çok yoldaşımız olduğunu gördükçe daha bir hırsla yöneliyorum yaşama. Her fotoğraf karesi ne kadar çok ödevlerimin olduğunu hatırlatıyor.” Her resmin bir hikaye olacağını bir hikayeyi hatırlatacağını biliyoruz.

Karlar düşecek…
İstemesek de yolculuğumuz bitiyor sonunda. Kar hala vadilere düşmedi. Ama zirvelerden de bir gün olsun eksik olmadı. Bir taraftan gelmiyor diğer taraftan ise her an geleceğini hatırlatıyor bizlere. Bu mesajın içerisinde hafif bir tehdit seziyor tüm gerillalar. Ama olsun. Her şeye hazırlıklar onlar. Kışın hem beraberinde hem de ardından getireceği her şeye. Mangalar tüm emeklerle özenle hazırlanmış, gerekli korunak yerleri tamamlanmış durumda. Herkese yetecek kadar odun da var. Turşuları bile çeşit çeşit. Her türlüsünden reçeller bayan gerillaların maharetli parmaklarıyla hazırlanmış. Eğitim programları hazır herkes büyük bir istekle kendini her bakımdan eğitmeye yönelmiş durumda. Her gerillanın kendine ilişkin bir bahar hedefi ve planlaması var. Bu hırsla güne ve yaşama yönelecekler. Toplantılar alınıyor. Terzihaneler çalışıyor. Gerilla mezun oluyor, gerillaya gençler geliyor. Hayat kışa rağmen ve kışa hazır yürüyor işte. Gerçekten kışa hazır gerilla, kışın ardından olacaklara da.