Ciya sor.

[musto]

Ciya sor.
Hiçbir ?ey gerillayy bir yere hapis edemez. Onu bir yerde kalmaya mecbur byrakamaz. Onu bir yere mahkûm edemez. Onu hareketsiz kylamaz. Ne kar, ne ky?, ne uçaklar ve ne de sava?. Hiçbir ?ey ama hiçbir ?ey gerillayy yolundan edemez. Çünkü o yollarsyz, yollar, patikalar, sarp geçitler onsuz olmaza. Uzaktan getirdi?i yüre?ini tarihe ve sevdiklerine ula?tyrmasyna engel olamaz. Bir yerde insan geçti?i yerden iz byrakmaly diyordu. Y?te bu söz tamda gerilla için söylenmi?. Çünkü o yyllar boyudur da?, bayyr, kar ky?, ya?mur, çamur demeden yürüyor. Ve yürürken izini tarihe byrakyyor. Geçti?i her yerde iz byrakyyor. Yzi bazen kayalyklara sinen gülü?ü, bazen geçti?i yollarda kalan ayak izleri, bazen tyrmandy?y da? yamaçlarynda kalan baky?y, bazen derinliklerine kazydy?y özlem ve özgürlük istemi oluyor. O yüzden geçti?i her yerde iz byrakyyor. Ölse bile, bir çaty?mada ya?amynda olsa bile geride byrakty?y izinde ardyllarynyn yürümesi için öylesine bir yerden geçip gitmiyor. Yz byrakyyor arkasyndan geleceklere. Yz byrakyyor tarihe. Yz byrakyyor sevdiklerine. Yz byrakyyor ülkesinin ba?ryna. Yz byrakyyor gelece?e, gelece?in iz sürdürücüsü güzelle çocuklaryna. Da?laryn her yerinde izimiz var. Kuytuluklarynda ate?imizin izi var. Syk ormanlyklaryn a?açlarynyn gölgesinde oturmamyzyn izi var. Doruklaryna sinen baky?larymyz var. Patikalarda ayaklarymyzyn izi var. Bizden öncekilerin izleri üzerine dü?en ayak izlerimiz var. Ve bizden sonrakilerin üzerinde yürüyecekleri izlerimiz var. Kayalyklaryna sinen gülü?ümüzün izi var. Sarp geçit ve bo?azlarynda zor günlerdeki geçi?lerimizin izi var. Gölgelerin dü?tü?ü vadilerde çadyr yerlerimizin izi var. Geçti?imiz her yerde, oturdu?umuz her yerde, ate? yakty?ymyz her yerde, uyudu?umuz, güldü?ümüz, bakty?ymyz her yere bir iz byrakarak geçmi?iz. Geçmi?ten ta?yyarak getirdi?imiz izlere kendi izlerimizi byrakarak geçmi?iz. Tarihin ve gecenin içinden iz byrakarak geçmi?iz.

Uzaktan getirdi?i yüre?iyle durmadan yol alyyor gerilla. Uzaktan hem de çok uzaktan getirdi?i yüre?iyle yürüyor kar ky? demeden. Yüre?ine ses de?ebilir, gözlerine baky?, baky?laryna gölge de?ebilir gerillanyn. Gülü?ü, baky?y izlerinin kaldy?y patikalara sinebilir. Ama yoluna hiçbir ?ey de?mez. Ne kar, ne ky?, ne uçaklar ve nede sava?…

Birkaç gündür ya?an kardan dolayy kamptan çykmady?ym için ya?ady?ym çadyrda bunlary sayyklayyp durdum. Dün ise bu sayyklamalaryma son vermek için sabah erkenden uyanyp kahvaltymy yaptyktan sonra beyaz yün çoraplarymy çektim. Ardyndan beremi takyp onun üstüne de kefiyemi çektikten sonra kampymyzyn hemen arkasyndaki syrta tyrmanmaya ba?ladym. Zirve boyunca yol aldym durmadan. Sa?ym solum karly tepelerle dolu. Her yer kar denizine bo?ulmu?tu sanki. Bir tek benim bulundu?um tepede kar yoktu. Bir ara çocukken oynady?ymyz kör ebe oyunu geldi aklyma. Ve bende sa?ym, solum kar. Sa?ymdaki, solumdaki kary sobeledim ve ardyndan yoluma devam ettim. Çünkü ne kar, ne ky?, ne bombalar, nede sava? gerillayy hapis edemezdi ya. Y?te bende gerilla ya?am alanlarynda ya?ady?ym için onlar gibi olmalyydym. Ve o yüzden de beni de hiçbir ?ey hapis edemedi.

Yolum karly tepelere do?ru çykyyordu. Yol boyunca bahar, yaz sonbahar derken ky?a geldi?imiz güne kadar arkamyzdan byrakty?ymyz günleri dü?ündüm.

Ylk önce havalar so?umaya ba?lamy?ty. Ardyndan yapraklardaki sarylyk hastaly?y tek tük yapraklarda kendini göstermeye. Ve sularyn so?umasyyla devam etmi?ti.

Patikalar, da? yollary, da?daki ya?am alanlary yava? yava? tenhala?maya ba?lady. Önce yaylacylar göçüp gitti. Mayys ayyndan itibaren da? ya?amyna adym atarak ekim ayynyn sonuna kadar da? gecelerini ve günlerini ya?ayan yaylacylar önce hayvanlaryny yola çykaryp köylerin, kasabalaryn yakynlaryndaki otlak yerlere gönderdiler. Ardyndan çadyrlaryny toplayarak çoluk çocuk yollara dü?erek köy yollaryny tuttular. Çok de?il daha birkaç ay önce her yayla yerinde en az on çadyr ve önlerinde oynayan çocuklar vardy. ?imdi onlardan sadece geriye bo? çadyr yerleri ve bir mevsim iki iklim boyunca eskittikleri e?yalary kaldy geriye. Ardyndan baharla birlikte zirvelere do?ru karlary kovalayarak çykan ku?lar da çekip gitti. Ku?lardan bu da? ba?larynda bize bir serçeler birde sabuh hyrsyzy kargalar kaldy. Yani Da?larda ?imdi bir biz kaldyk birde gidecek ba?ka kyyylary olmayan yaban hayvanlary kaldy. Canlar daha güzel ya?ayacaklary yerlere gittiler. Artyk bahara kadar onlarla idare edece?iz. Tabii ki ky?yn çetin geçmesi durumunda onlar da bizi byrakyp gitmeseler e?er. Biraz da çetin geçece?e benziyor. Zirvelerin sessizli?i ile tenhala?an patikalara ya?an kar, her yeri sardy. Dün ak?amdan beri ise aralyksyz bir ?ekilde ya?maya ba?lady. Geldi gelecek diye beklerken bir anda kendimizi karlaryn altynda bulduk. Daha ?imdiden karlaryn altyna gömüldük. Umut, sevgi ve güzel gelecek dü?lerimizle birlikte ?imdiden karlaryn altyna gömüldük. Baharla birlik karlaryn altyndan çykaca?yz.

Yine her sonbahar ve ky?ta oldu?u gibi da?larda kendi yalnyzly?ymyzla ba? ba?a kalmaya ba?ladyk. Bu yükün altyndan hangimiz çykar, hangimiz kalyr bilinmez. Bilinen bir tek ?ey varsa oda baharyn gelece?idir. Ve sizlerin bahar ye?iline bürünen gözlerinizle yeniden bahara merhaba diyece?inizdir. Kar beyazy her yeri hükmünün altyna aldy. Her yer bembeyaz.

Beyaz bütün renklerin anasydyr derler. Tüm renklerin onun spektrumundan olu?ur. Kimine göre murattyr, kimine göre sevinç ve mutluluk. Daha ba?ka biçimlerde tanymlayanlarda vardyr. Ama kar beyazy ba?ka bir ?eydir. Bazen ölümdür. Do?anyn bir anda ölümüdür. Ye?ilin ölümü, topra?yn donarak ölümü, ya?amyn donmasy. Umutlaryn bir ba?ka bahara ertelemesidir. Do?anyn yasa bürünmesidir. Do?anyn yas tutmasy insanlaryn yas tutmasyna benzemez. Ynsanlar karalara bürünerek yas tutarlar. Do?a ise kar beyazyyla yasa bürünür. O yüzden kar beyazy do?ada matemin adydyr da denir. Y?te bu günlerde gözlerimizle do?ayy adym adym mateme büründüren kar ya?y?yny izliyoruz.

Bizde do?ayla birlikte karlaryn altyna gömülece?iz. Ayny matemi bizde ya?ayaca?yz. Bizde karlaryn altyndan bahara merhaba diyece?imiz bahar günlerini bekleyece?iz. Tabii birde karlaryn altynda gömülü kalmak var. Yani do?ayy mateme bo?an kar beyazy ölüm de getirebilir kimilerimize. Bu tehlike her canly için vardyr. Yaban hayvanlaryyla birlikte biz insanlar için de bu tehlike geçerlidir. Hele biz da?lylar, da?y, da?lary mekan belleyenler için hayda hayda geçerlidir. Zira bu güne kadar kara az can vermemi?iz. Kar bizden az can almamy?tyr. Ama her ?eye ra?men bahara az kaldy.
Karlaryn altynda baharyn özlemiyle ya?yyoruz. Do?anyn yeniden canlanmasynyn özlemiyle ya?yyoruz. Geride byrakty?ymyz günlerin özlemi ve kavu?mamy?lyklarymyzyn hasretiyle ya?yyoruz. Ama geride byraktyklarymyzy bize anymsatanlar, her birinden bir ?eyler anlatanlar vardyr. O da hiç sönmeyecek olan ate?imizdir. Her ko?ul altynda yanan ate?imizdir. Ate?imiz hiç sönmeyecek. Çünkü biz bu ate?i dedelerimiz ve atalarymyzdan devir aldyk. Zira ate?lerimiz isyan belle?imizin ate?leridir. Ate? yanarken alevleri dans edecek. Ate? biz insanlar için mutluluktur. Ate? ya?amdyr. Ate? özgürlüktür. Çünkü ate? özgürle?meden özgürlük olmaz. Ate? sevdadyr. Ate? hayattyr. Ate? özlem, ate? hasret, ate? sadeliktir. Lakin kendisi için koca bir yalnyzlyktyr. Çevresinde, yakynynda, yöresinde ne varsa yakyp yok eder. O yüzden hep kendi yalnyzly?yyla yanar. Ve kendi yalnyzly?yyla ya?ar. Ve bir o kadar da çevrisinde toplanan biz insanlaryn yalnyzlyk yükünü de o yüklenir. Biraz o bizim, biraz da biz onun yalnyzly?yny payla?yryz. Bahara kadar böyle devam edece?iz.

Ate?in etrafynda oturup geride byrakty?ymyz günlerden, dostlardan, güzelliklerden, özlemlerden devam vururuz gecelerin uzunlu?u boyunca. Özlemlerimizi bazen birbirimize bazen de ate?e, ate?imizden gecenin siyahynda kalmy? közlerine dökeriz. Duman çökmü? da? ba?lary ate?in ba?yna çöker kypkyrmyzy olan közleriyle payla?yryz dü?lerimizi. Y?te o anda bazen ya bir ke?if uça?y yada gecenin siyany motor homurtularyyla yyrtan sava? uçaklary çykagelirler. Ama nafile bizim gecenin içine, yarynlara akmamyzy engelleyemez. Yolumuza devam etmemizi durduramaz. Görünmemesi için közlerimizin üstünü biraz külle kapatyryz o kadar. Biz ondan de?il, gerillalar ondan de?il o gerillanyn ate?inden ürktü?ü için gecenin bir vaktinde çykyp gelir. Ama her zaman oldu?u gibi yine da?lar ve gecelerin siyahy gerillanyn oldu?u için da? yollarynda, patikalarda, zirvelerden ve bo?azlardan geçen yollar ile zirvelerden geçerek yoluna devam ediyor gerillalar. Koynunda yyllaryn özlemini ta?yyarak yürüyor. Koynunda, çantasynda gelecek dü?lerini ta?yyarak yürüyor. Güzel yarynlara baky?lary sinmi? yolda?larynyn yolunda yürüyor.

O yüzden ne kar, ne ky?, ne uçaklar ne de sava? gerillayy yolundan aly koyamyyor. Yolculu?u anlatan suyun özlemiyle yol alyyor bu da? ba?larynda. Da? sevdalylyk ahdyyla gidiyor arkasyna bakmadan. Bir da?dan bir ba?ka da?a, bir vadiden bir ba?ka vadiye, bir yoldan bir ba?ka yola geçerek devam ediyor.

Belki ?imdi kar yollary tuttu. Bo?azlar, zirvelere geçit vermez oldu. Ama bu gerilla için de?il. Ama bu da?lylar için geçerli bir kural de?il. O ba?ka insanlar için geçerli bir da?, mevsim ve iklim kuralydyr. Da?lylar da?la aralarynda belirledikleri yasalarda bu yok. Vurup geçer da?lylar. Byyyklary ile sakallarynda buzdan sarkyklarda olu?sa vurup geçerler. Yüreklerinin sycakly?yna güvenerek yola çykarlar. Çünkü uzaktan getirdikleri yüreklerinin kor ate?inin eritemeyece?i buz yok.

Ne kar, ne ky?, ne uçaklar ve nede sava? gerillayy hapsedemez. Atalarymyzyn, büyüklerimizin, bizden önceki isyancylarymyzyn iz sürücüleri olarak çyktyk bu da? ba?laryna. Kendimizden yüzlerce iz byrakarak yolumuza devam ediyoruz. Özgürlü?ünü izini kar, ky?, çamur, ya?mur, uçaklar demeden sürdürüyoruz. Birde dostlarymyzyn izini sürüyoruz. Hayatymyzdan, hayatlarymyzdan bir ?eyler ekleyerek bizden öncekilerin izlerini sürerek ve kendimizden izler byrakarak yolumuza devam ediyoruz. Da?lara naky? ederek izlerimizi durmadan, dinlenmeden, yorulmadan yürüyoruz.

Bir gün bu yollarda bulu?mak dile?iyle diyorum. Bu da? ba?larynda Böylelikle bir sayyklamanyn daha sonuna geldim. Bu da bu kar ky? günleri ile bu kar ky? günlerinde bizi vurmak için gelen uçaklary hiç takmady?ymyzyn sayyklamasy olsun. Biz onlary takmyyoruz. Onlar bizi taksynlar.


Gerilla anilari