Şehit Arkadaşların Şiirleri2

[ßêrîvan]

DAĞIN KALBİNDE GİZLİYİZ... Kitabından

2.BÖLÜM
Şehit Arkadaşların Şiirleri

"Aşkı göklere uzanan
altı kemerli köprüsünü buldum"





Gideceksen eğer


Gideceksen eğer, varsa gideceğin bir yer
öyle bir yer olsa bile
o yerlerde insanlar
yıldız yağmurları altında
Hint kasırgalarında
ateşe sarılıyor olmayacaklar
söylemedi demedi deme gidiyorsan eğer, bilmelisin
o yerlerde insanlar
yürek gümbürtüleriyle karşılamayacaklar seni
Gideceksen eğer biliyorum olmadığını ya
öyle bir yer yok
Gideceksen eğer yine de
çizgilerin ötesine
bütün renklerin siyah ve beyaz olduğu o mavisiz ülkeye
günün birinde aldanmayacak bir yere
ılık rüzgarlar salmayacaksan
kirli, sarı yağmurlar yağacak üzerine
elbette ki sofrandan aç kalkacaksın
deryalara kavuşamayacaksın
türküler uzağından geçecek
Eğer gideceksen ellerinde sığınmak isterim
kalman için ya
yine de gideceksen eğer
seni yıldızsız, bitimsiz bir gecenin
kuytuluk bir yerinde,
kirli karanlıklara gömerim...

Şehit Zinarin

[ßêrîvan]

Müjde


Bir selamı ola
gele kuşn kanadıdan bahar
kanlı kavgalı
yiğit dövüşenlerin soluğunda
akan kızıl kanda çimlenip yeşere gül
adıni özlem koya
sıvışıp kara gecenin altından
toprağa erişe güneş
umudu sağa
memesinden vere köküne

Şehit Zinarin

[ßêrîvan]

Irmak


Akışın yaşamımızdır
durmadan, dinlenmeden uyumadan ak!
akışın anlarının ayırdına varmadan
soluk soluğa
taşlara, kayalara, yosunlara aldırmadan
aşka, sevdaya, ayrılıklara takılmadan
yalniıca akışının yaşamın olduğunu bilerek
ve akışının yaşamımız olduğunu bilmeksizin ak!
Güneş, sende seyre dursun kendini
genç kızlar sende görsünler bahara durmuş suretlerini
aşıklar, serinliğinle tutuştursunlar yüreklerini
sen bunları bilmeden ak!
yüzyıllık efsanelerinle
sesindeki tılsıma karışan gizli öykülerinle
savaşa, kavgaya, ölüme kulak asmadan
varlığının yaşamımız olduğunu anlamadan
hem herkesin
hem hiç kimsenin olmayan IRMAK!
giderek uzanan saçlarınla
hiç durmadan ak.

Şehit Sarya (Nursen İNCE)

[ßêrîvan]

Sebebim


Durun!
Yüreklerimizde yükselen özlem zelzelesini dinleyin
Durun!
Benliğinizdeki kısılmış sesin
çığlık olup
dalga dalga yükselisini dinleyin
bu sesler,
aşkın bitimsiz düşlerine vakitsiz misafirliğimdir
kusura bakma yoldaş
zamanı çalanların belli
o yüzdendir vakitsiz gezgin oluşum
o yüzdendir kalemi dost eyleyişim.

Şehit Xebat (Yılmaz ALTUN)

[ßêrîvan]

Herekol'e selam söyle


Bir türkü yaktım gönlümde
yoldaş Herekol'e selam söyle
dönmüşse baharda koçer kızlar
heybesi peynir ekmek dolu çobanlar
kuzucukları da unutma, selam söyle
Ağacı yoksa da
siyah dumanlı dikenine
çesmesi yoksa da
diş sızlatan kar suyuna
gökyüzünün güneşine
gecesinin soğuk titremesine özgürlük tutkusuna
erişilmez duygusuna da selam söyle
ben yoksam da biliyorum
her tepesinde vardır mutlaka can yoldaslar
mevzilerde boş mermi kovanları
BKC'ler kurulu önlerinde
soba borusuna da selam söyle
dört roketine de
doçka yine hastadır karargah noktasında
üzülmesin ona da selam söyle
havan toplarına
kazan cukurlarina selamim yok yoldas
kinimi ve nefretimi ilet yalnizca
bahar ciceklerini unutma
renklerini sayarim istersen
sari, kirmizi, yesil, leylak moruna

Her noktaya adını veren kızıl gülleri
Şehitleri...
af buyursun tarih
onları en başa koymalıydım mektubumda
onlara da selam söyle
Bixici Hezil'e, Kato'ya
Erkentli Zübeyr'e, Kahraman Zinarin'e
Yüce yoldaş Azime'ye
selam söyle gönülden
kaç gün kaç gece anlatsam
bitiremem Herekol seni, efsanedir sende yaşam
eremediğim sırrına da selam olsun
kim diye sorarsa "sana sevdalı bir gerilla" dersin
unutma sakın, unutma yoldaş!
Herekol'e selam söyle.

Şehit Doktor Fidan

[ßêrîvan]

Unutulur mu Amed


Unuturmuyum seni
o zifiri gecelerinde
görmeden hissettiğim
hissetikçe sevdiğim dağlarını unutur muyum
Gorsi anayı çevreleyen hain ovayı
unutulur mu Amed?
sen söyle
Akdağ'ın yeşil cennetini
ve yeşiller içinde yükselen
İskender'in heybetini
unutulur mu Amed
unutulur mu Şehit Remzi
bize kucak açıp bağrında saklayan vadileri
daha kanı kurumamış toprağı da
yatan çınar gibi devlerin
kahraman yiğitlerini
unutulur mu Amed?
hiç unuturmuyum seni

Şehit Sedat ÇEKO

[ßêrîvan]

Sen duydun mu hiç


Sen duydun mu hic?
insanların "kurtarin beni"
derken attıkları çığlık sesini
Sen duydun mu hiç
küçük bir kıza uzanan namert elini
sen gördün mü hiç
panzerlerin altında
Un-ufak ezilmiş çocuğun bedenini
ve onu gören yaşlı anayı,
sen gördün mü hiç
bir dağın zirvesinde
şafak vaktinde dünyanın kızıllığını
ve sen dinledin mi hiç
BARIŞ diyen bir idam mahkumunun sözünü
dinledin mi
yeniden doğmaya bizi çağıran sesini
sen hissettin mi hiç
bağrında yaşadığı halkın acısını
sen duydun mu hiç?

Şehit Sedat ÇEKO

[ßêrîvan]

Gidecegiz demistin
(Şehit Sinan arkadaş anısına .....)


Gideceğiz demiştin
kara deliklerin gizemini çözmeye
gülerken hatırlarım seni
gökyüzünde kayıp giderken yıldızları
"En iyi seyredeceğimiz manga yerine gideceğiz" demiştin
bir gün Dağkapı'da nasıl ciğer yiyeceğimizi
eylemden sonra
işte o yüksek manga yerimizde tartışacaktık hani
çayımızı yudumlarken şaka yapmayı yasaklayacaktık
kahkahalar atarken anımsıyorum seni
üniversite sıralarında
bir faşisti cezalandırırken...
hani, hani bize askeri eğitim verecektin
Dorşin'de yüzerken resim çekecektik hani
Gideceğiz demiştin
"Uzun yürüyüşte birlikte mola vereceğiz"
diyordun ya
hani dağların hep yüksekliklerinde
Ta... zirvelerinde olacaktık
ve ben senin askerin olarak kalacaktım ya
simdi tek bir düşüncem varsa
o da bana "gideceğiz" demiştin ya
evet gideceğiz
yine beraber patlatacağız kıyamet toplarımızı
Artık hiç kavga etmeyeceğiz
çünkü sen kazandın
sen kazanmış geliyorsun bizimle

Ama..
hani kavgayı bize de öğretecektin
kahkahalarımz hep çocuklar için olacaktı
ve sen yine bizim komutanımızdın
şimdi güneşin ışığında erirken, en çok bizimlesin
beni yanlış anlama sakin
titrememin nedeni ne ürkütücü vadiler
ne de Andoklar'in görkemidir.
titriyorum
sana ant olsun ki kükreyerek gidiyorum düşmana
çünkü biliyorum yokluğun, sessiz ve ağıtsiz değil
dağlarda tüm otlar daha da yeşil,
sular daha gür ve coşkulu.

Gideceğiz demiştin
Tüm yolculuklarımız beraber olacak artık inan
inan ki bir kez için gidiyorum
Ve muş ovasını geçerken,
yalnızlıktan korkmayacağım
yaşanacak çok sey var
Seninle nasıl voleybol oynayacaktık
Kürdistan'ın doğum sancılarının çığlığı olacaktık
ve Dağkapı'da kulaklari tırmalayacağız
ve sen yine benim komutanım olacaksın
Güneşte bütünleşmek ve erimek için
Piran'dan Kulp'a gideceğim
oradan yükselen bir ateş olacağım
ve sana ant olsun ki beraber gideceğiz
Tekrar başkent Amed'e
Gaziler Kahvesi'nde, büyük bardakta bir çay,
hem de bir gerilla çayı ısmarlayacağım sana
Yüksek manga yerimize doğru gidiyorum
Gözlerim yine dolu
hasret çiçekleri toplayarak ..

Şehit Cudi (SİNAN AMED)

[ßêrîvan]

Çağrı


Gel kibele
seve seve yüreğin ağzında
sevda türküleriyle gel
kuş gibi uçsun, atın dirilsin Amazon Kraliçesi
bir elinde mızrak, bir elinde kalkan
yükselen yangınların içinden
ağlayan harabelerin
saçını yolan çığlıklarin içinden
keşfedilmemiş yer altı şehirleri
kayıplara karışan halkların gül bahçelerinden
urkunu şaşırıp menzilden geriye düşmesin diye
anıtlar diktim yoluna, mezarlardan
her adım başında ok gibi fırlayıp önüne düşecekler
efsanemizin en bilge öncüleridir ölüler
sakın göz izin kalmasın geride, yaktığın hiçbir şeyde
aşkın göklere uzanan altin kemerli köprüsünü buldum
henüz hiç kimsenin geçemediği
zamana, göklere demir atan dağların büyüsünü
sür üzüm karası gözlerine,
çırılçıplak toprağa,
aslanlar, ceylanlar gibi uzan
boylu boyunca
Simsiyah bir battaniye örteceğim
milyonlarca yıldızla ışıldayan
Gezegenin ilk ezgileriyle
kuşlar uyandırsın hülyalı gözlerini
Sütlü köpükleriyle
ırmak yıkasın baştan ayağa seni
Dağların kalbinden fışkıran.
Püfür püfür esen rüzgarlar tarasın o peri saçlarını

Bir kefiye gördüm ebemkuşağından fırtına geçirmeyen
Kırmızı mühürlü dudaklarında donmayacak şarkılarım
Geçerken Zagroslar'dan
Canım çiçeklerin, yaprakların, burcu burcu toprağın kokusu
Bir koşu mantar toplayacağım tepelerde
cişeleyen yağmur altında
Vahşi vadi, yamaç otları yemişleri bin bir türlü
Ellerimle sunacağım en nefis yemeği antika bir tepside
açlığın bilgeliğini
Göz kamaştıran köskler çıkmayacak yeşilde yiten
tapınaklar yağmalandı
insan öldü
ateş söndü
bozuldu resimler.

Sihire benzeyen ateşin ilk yakıldığı
mağaradan çıkıyorum yola
ilk serüvenimizin resimlerle fethedildiği tuval
İlk türkülerimizin sindiği
Peygamberlerin, şairlerin, kaçak sevgililerin sarayı
adsız kahramanların
canına kıyan zamanların içinden koşarak.
vardım mezarının başucuna
mumyanın çığlık çığlığa sessizliği parçalıyor yüreğimi
sen ki öldün, bütün ölümler gibi
mahşeri kalabalık, öyle katmerli hazin bir karanlık
sınırsız yalnızlıkla kuşatılan tanrıca heykelleri
dünyalar doluşu ölü toprakla örtülen
ve ellerinden başka hiç kimsenin açamayacağı
yedi renkli yaralı bir kuş gibi çırpınıp duruyor ruhun
binlerce yıl var ki
çığlıkçığlığa çağırıp duruyor bedenini

Gel Kibele
deniz gibi gönül çeyizinle
Zümrüd-ü Anka olacak çağdasın
şahlansın atın, dirilsin Amazon Kraliçesi
bir elinde kılıç, bir elinde kalkan
yıldırım karanlığıyla yolunu kesen
Görünen, görünmeyen haramileri biçerek
kendine yetişip,
kendini geçmenin taşkın sevinciyle alevlensin gözlerin
güneş kadar korkusuz, güneş kadar uykusuz
bütün cehennemlerin
bitmez-tükenmez ateşini kendine toplayan
sonsuz yasam bereketine dönüştürüp herkese sunarak
hem herkesin sevgilisi
hem hiç kimsenin,
güneşimiz gibi

ateş basıyor kanımı
yakıp tutuşturuyor
yakınlaşan kılıç şakırtıların inanç olsun
kurşuna dizdim kendimden başlayarak
bir bir bütün katillerini
mezartaşının yanı başında sevişen
yılanlar yaratacağım saçlarından, yedi örgülü
yıldızlarin ötesini isteyen tanrıça heykelleri
aşkın göklere uzanan altın kemerli köprüsünü buldum
sensiz hiç kimsenin geçemeyeceği...

Şehit Vasfi (Hamza YAVUZ)

[ßêrîvan]

Ben halkım


Ben halkım
yürüyorum yaralı
ve bir yanım uçurum
ölümleri bile bile yılmıyorum
çünkü görüyorum bin yıldan beri karartılmış ülkeyi
güneş gibi doğan o yüce insanı aramaya çıkıyorum
üzerimde akan kan damlalarının kokusunu alırcasına.
uçuyor akbabalar
Ama yılmıyorum
çünkü görüyorum seher vakti ağardığında
bir aydınlık yücelir, umuda doğru ufuktan
ve yine söylüyorum
sığmaz umudumuz
cam kafesine zindanların

Şehit Sedat ÇEKO