Pelindar
Pelindar
Dengê peqîna qêjiya wî ew geliyê kûr maliq kir. Keviran [ew] avêt ber hevdu lê her zû Xabûrî dengê wî hilmirîst. Dubare sîngê xwe tijî ba kir û gaziyek din rahêla. Pirtên hişkehewara wî çirûsk ji keviran jenîn û pelûxên daran girêl kirin. Deriyê gelî hat nijinîn û her tiştê bi avê de hatî ket siltê. Ava wê pengiya û gupikên daran tê de xeniqîn. Teq kêrî û lat û revizde vegirtin ta giha kulumtê danga çiya! Di navbera daylokekê de bû biyabanek hişk û kelişte ketinê. Strîmişk û serkirrînkan kerqebanê lê dikir û teq masiyan melevanî li dêmê dikirin.
Dubare kotela sîngê xwe pif da û qêriyek dî ji binê piyan rahêla. Vê carê Yezdan li hewarê hat: ewran xwe lêk da û birûsiyan zarok ji xwe rakirin. Giyanewerên avis beravêtin. Gijlokek dindikhûr ew gelî dapûşand û kirasek spî kir ber. Di navbera çav û birûyan de, kalek rihkever serê xwe ji nav hilanî. Lê berî danûstandinekê çar kinar palebûn û [ew] stunavmil kir.
|
04-17-2009, 07:55
Normal
