Silko

[B0RAN]

SILKO









Berhevkar: Hogir Berbir



Pîrekek û zilamek jin û mêrê hev bûn û mêrik pir hewesî Qahwê dibû. Jinik li ber mêrik digeriya û digot:



- Malava neçe qahwê, ez bi tenê me...



Mêrik:



- Tu bimirî jî ez ê herim qahwê. Ez neçim qahwê sebra min nayê.



Di þeveke berf, bager û serma de jinik ji xwe re fikirî û got:



- Ez ê tiþtekî bînim serê zilamê xwe ku kesekî tiþtekî weha neanîbe serî.



Mêrik jî heman þev ji qahwê derdikeve û diçe malê; li deriyê xwe dixe û li bendê dimîne ku jina wî derî lê veke. Jinik ji berê de xwe hazir kiriye û bi tirkî dibêje:



- Kimsiniz?!...



Mêrik di ber xwe de ji xwe re dibêje:



- Aha…min bi xeletî li deriyê tirkekî xist, em û tirkan dijminê hev in, bi min bihesin qesem bi navê Xwedê ew ê min bikûjin, a baþ ew e ku ez birevim û xwe xelas bikim.



Û mêrik ji ber deriyê mala xwe direve. Ba ye, bager û baran e û bi wî halî li nav bajêr digere. Careke din tê ber deriyê mala xwe û li derî dixe.



Jinika ji berê de hazir vê carê bi erebî dipeyive û dibêje:



- Minê wê?!...



Mêrik di dil xwe de diheje û dibêje:



- Aha… vê carê jî min bi þaþî li deriyê yekî ereb xist, em û ereban dijminê hev in, bi min bihesin qesem bi navê Xwedê ew ê min bikûjin, a baþ ew e ku ez birevim û xwe xelas bikim.



Û mêrik careke din ji ber deriyê mala xwe direve. Cardin li nava bajêr digere, heta melê sibê bang dide: “Elah û ekber…” Bajar dipîve û careke din tê ber deriyê mala xwe û li derî dixe.



Jinik vê carê bi kurmancî dibêje:



-Tu kî yî?



Mêrik:



- Ez im!



- Tu kî yî?



- Ez im keçê, xwediyê malê!



- Eger tu xwediyê malê yî ka navê xwe bêje, navê te çi ye? Heta tu navê xwe nebêjî derî li te venakim.



Mêrik di nava wê sar û seqemê de difikire nafikire, navê wî nayê bîrê û dibêje:



- Min navê xwe ji bîr kiriye!



Jinik lê vedigerîne:



- De here, niha mêrê min bê û te bibîne ew ê te bikuje.



- Ez im mêrê te ez, welleh naçim ji ber derî.



- Eger tu mêrê min î wê gavê navê xwe bêje?



- Navê min, ew ên ku mirov bi latan diçîne.



- Qey navê te tirp e?



- Na navê min ne tirp e.



- Qey navê te gêzer e?



- Ser qebîþtu!..hema ez cîranê wê me.



- Navê xwe bibêje, ez derî venakim.



- Keçê ez nizanim ka çi bibêjim, min ji serma, ba û baranê navê xwe ji bîr kiriye haho!...



- Kî jina te ye ku tu ji min re dibêjî keçê ?



- Le bêjim çi?



- Bibê Zeryê!



- Ha Zeryê!...



- Qey navê te Silko ye?



- Erê ez ew im!..



Jinik derî lê vedike û lê dinêre ku mêrik çûye ber haletê mirinê. Çawa mêrik dikeve hundir dibêje:



- Tu tiþtek ji min nepirs e, heta sibê.



Jinik li ber dide û dibêje:



- Na, ez meraq dikim û gereke tu niha bibêjî.



Mêrik hew debar dike û dibêje:



- Ez êvarê ji qahwê dihatim malê û bi xeletî min li deriyê yekî tirk nexist! Hema bû ûlan ûlanê wan bi ser serê min de û bi zorê min xwe xelaskir. Tu yeqîn bikî wan ez bigirtama ew ê min bikuþtana. Demek þûn de cardin min bi xeletî li deriyê yekî ereb xist û bi erebî bû teleh telehê wan û min bi zorê xwe xelaskir…



Jinikê lê vegerand û got:



- Careke din tobe bike û neçe qehwê.



Mêrik:



- Li ber destê Xwedê, li ber destê te tobe û ez nema diherim qehwê.



Arþîva Çîrokan



Berhevkar: Hogir BERBIR- Xebatkarê Enstîtuya Zimanê Kurdî ya Amedê

Navnîþana Berhevkêr: Amed

Dîroka Berhevkirina Çîrokê: Zivistan 2004

Cihê Berhevkirina Çîrokê: Amed

Cihê Eslî yê Çîrokê: Dêrika Çiyayê Mazî û Þemrex

Cihê Ev Çîrok lê tê vegotin: Hêla Mêrdînê

Navê Çîrokbêj: Adem DAÞÇÎ - 72 (Çûye ser dilovaniya xwe)

Cih û Warê Çîrokbêj: Gundê Pîran a Þemrexê

Debar û Pîþeya Çîrokbêj: Kulavan

Xwendin û Nivîsandina Çîrokbêj: Tune

Çavkaniyên ku çîrokbêj ev berhem jê girtine: Nayê zanîn







Hogir Berbir