[ßêrîvan]

Çağdasın


Derinleşebilmek için derin bir yalnızlık
ve iç dünya gerekiyor
Yalnızlık
belki de geleceğe uzanan bir sonsuzluk
belki de iç dünyaya dönük zamanın ötesinde bir yolculuktur
olana değil olanın ardındaki gerçekliğe dönüşür
bir parça İsa gibi, Meryem'siz sabahlara gülen
bir tanrı lütfu babasız ve yalnız
çöllerde arayarak bulmaya özünü
bir parça Mani'dir yalnızlığı
hurma bahçelerinde arayan ikizini
ve zaman karanlığında bulduğu andır, ikiziyle buluştuğu
bir parça Zerdeşt'ten alarak yalnızlığı
on yıl boyunca mağaranın kuytuluklarında
ormanın derinliklerinde arayarak tanrısal yalnızlığı
bağrında taşıdığı "an"la
omuzlarında insanlik tarihi
an, geleceğe kurulan bir köprü
zaman karanlığından sıyrılan aydınlık
zaman ise, karanlıkta bir tuzak
ve bir cellattır omuzlarımızda taşıdığımız
"Ben ne doğdum ne ölürüm
ben her çağda
ve hiçbir çağdayım."

Şervin ERDEM